Eerste geboorte reportage
Wat een eer om gevraagd te worden voor het vastleggen van een geboorte! Ik hoefde er geen moment over na te denken, natuurlijk wil ik dat!
Zelf heb ik het als heel speciaal, wonderlijk, intens en bijzonder ervaren. Dank je wel voor deze wonderlijke ervaring, lief stel!
Maar om mijn ervaring draait het hier niet, vandaar dat ik de ouders gevraagd heb om zelf hun verhaal te vertellen.
Ik ontving het volgende verhaal van de kersverse papa & mama:

'Twijfel je of jij het kunt? Echt, geloof me, ook jij kunt dit. Het verhaal van de geboorte van onze zoon.
Van te voren maak je als aanstaande papa en mama toch een plaatje in je hoofd van de bevalling. Zo ook wij. Als hoogsensitieve mama to be was thuis bevallen voor mij echt de meest veilige gedachte, alles vertrouwd, geen nieuwe situaties en dingen die het verloop van de bevalling tegen zouden kunnen houden. Met het bad al klaar vanaf week 37 waren we er klaar voor...
Totdat...de bevalling 's avonds startte met het spontaan breken van de vliezen. Dan weet je dat je tot die 10% hoort bij wie de kleine er binnen 24 uur moet zijn als je thuis wilt bevallen. Ik was me heel bewust van alle dingen die je mentaal in de weg kunnen zitten om de bevalling te laten vlotten. Toch verliep alles helemaal anders dan verwacht.
Na het breken van de vliezen kwamen de weeën gelukkig wel vrij snel. Na een aantal uur kwam de verloskundige en bleek ik een halve cm ontsluiting te hebben. Het voorwerk was gedaan, laat maar komen dacht ik! Het advies van de verloskundige was om nog te proberen wat te slapen. Helaas dacht mijn lichaam daar anders over. Er werd me geen rust gegund en met nare beenweeën wilde ik ook niet liggen of zitten. Lopen, staan, hangen en douchen, dat was het enige wat ik kon. Helaas vorderde het totaal niet en na een lange nacht en morgen waarin ik alle besef van tijd kwijt was bleek ik na 14 uur weeën nog maar 1 cm ontsluiting te hebben...
Tranen, teleurstelling en vooral geen zelfvertrouwen meer. Dit ging ik niet volhouden. In overleg met de verloskundige heb ik samen met mijn man besloten naar het ziekenhuis te gaan. Ik zag het niet meer zitten. Ik, de vrouw die zo graag thuis in bad wilde bevallen, die bang was voor het ziekenhuis en standaard dacht aan keizersnedes, vacuümpompen en knippen, besliste om naar het ziekenhuis te gaan.
Aangekomen in het ziekenhuis werd na overleg met de gynaecoloog en verloskundigen besloten een pethedinespuit te zetten in combinatie met slaapmiddel. Ik was op! Na een paar minuten zakte ik weg in een rustgevende slaap. Precies het zetje wat mijn lichaam nodig had. Na anderhalf uur slaap werd ik wakker met hele andere weeën. Ik voelde zelfs al een lichte persdrang. Mijn ontsluiting bleek gevorderd naar 5 cm. De kracht en snelheid waarmee de weeën kwamen nam snel toe en niet lang daarna leek het bijna onmogelijk de weeën nog langer weg te puffen. Binnen 45 min was mijn ontsluiting naar 9 cm gevlogen en de persfase was daar. Met 25 minuten support van man, verloskundige, verpleegster en kraamverzorgster was daar onze zoon. Wat een waanzinnig moment. Alle moeite en pijn is gelijk vergeten! Er gaat alleen nog maar blijdschap en verwondering door je heen. Wat een wonder, de geboorte van een kind.
Twijfel niet, ook jij kunt dit!
Twijfel je of je er een fotograaf bij wilt hebben? Ook daar zou ik niet over twijfelen. Mijn man was vanaf het begin heel stellig, hij wilde een fotograaf erbij. Ik niet... Ik was bang dat het tussen mij en de bevalling in zou gaan staan. Na het zien van bevallingsfoto's van een vriendin was ik om. Dat wilde ik ook! En dat die vriendin dan ook nog eens zelf fotograaf is maakte dat ik haar dan als fotograaf wilde hebben. Iets vertrouwds. Vanaf het moment dat ze er was tot het moment dat ze weer ging heb ik haar wel opgemerkt maar was ik totaal niet met haar bezig. De resultaten waren verbluffend en ik heb gemerkt dat het zo goed was voor mijn verwerking. Ik was tijdens de bevalling alle vertrouwen in mijzelf kwijt, maar bij het zien van de foto's waar de intense kracht van mij als bevallende vrouw en samenwerking tussen mijn man en mij te zien zijn, kwam dat vertrouwen weer terug. En de foto's van onze eerste momenten samen met onze zoon zijn ook onbetaalbaar. Ik ben van mening dat het voor iedere vrouw goed is om foto's te hebben van deze gebeurtenis. Niet langer twijfelen dus!'